12 okt GEKNAKT   1875

Vaak krijg ik klachten omdat ik zelden met een bloemetje thuiskom. Druk, druk, druk, is dan mijn gebruikelijke excuus. Maar nu het kabinet-Jetten de btw op bloemen en planten wil verhogen van 9 naar 21 procent, vrees ik dat mijn partner binnenkort helemaal over de rooie gaat. En dat terwijl een bosje rode rozen nu al aardig aan de prijs zit. Straks moet ik voor een boeketje eerst een persoonlijke lening afsluiten!
Een bosje tulpen wordt een tulpinvestering, een paar rozen een doornenkwestie en voor een bos chrysanten moet je straks in de rouw over je banksaldo. Zelfs een bosje vergeet-mij-nietjes wordt onbetaalbaar. Logisch dat ik een ruiker enkel bij zeer speciale momenten wil investeren.  Volgens onze overheid zijn bloemen een luxeproduct! Alsof je tegenwoordig alleen met een gouden creditcard een beetje kleur in je leven mag brengen. Een bloemetje voor je partner of je moeder? Eerst even afrekenen met de fiscus!
De Nederlandse bloemensector staat wereldwijd bekend om zijn kwaliteitsbloemen en planten. Maar onze eigen regering dreigt de sector behoorlijk te laten verwelken. Kwekers zitten met hoge energiekosten, transporteurs met dure diesel en bloemisten met klanten die steeds vaker denken: ‘laat maar staan’. Dat alles, vooral door de wind uit Den Haag die er nog eens extra btw aan toevoegt. Het niet bepaald fameuze voorstel moet nog door het parlement, maar de boodschap is alweer duidelijk: de overheid weet exact hoe je een bloeiende sector in de knop kunt breken. En ondertussen strooit men met mooie woorden over koopkracht, ondernemerschap en een sterke economie. Ja hoor eerst de bloemen duurder maken en daarna verbaasd zijn dat de hele sector in elkaar dondert omdat we naast benzine en rookwaar nu ook de bloemen over de grens gaan scoren. Ik wil niet alleen maar over bloemen praten. Er zijn zaken die nog een stuk ernstiger zijn. Zoals partnergeweld. Dat vrouwen nog altijd worden mishandeld, soms zelfs onder het mom van cultuur, traditie of religie, is ronduit verwerpelijk. Daar helpt geen bosje rozen tegen. Wie geweld gebruikt, verdient geen bloemetje maar een stevige juridische tegenreactie. Zelf houd ik het thuis liever bij woorden. Als mijn partner klaagt dat ik wéér zonder bloemen ben thuisgekomen, probeer ik mij eruit te lullen. Ik vertel dan dat ze mij moet zien als een kleurrijk, liefdevol individu dat toevallig niet met bloemen strooit. Dat klinkt een stuk beter dan fysiek geweld. En mocht ik na de belastingverhoging tóch met een bos bloemen thuiskomen, dan weet mijn partner meteen hoe laat het is: óf ik heb iets goed te maken, óf ze waren in de aanbieding. NONDEDJUU!!!