04 mei LEVENSGEVAARLIJK  1852

Zelf moest ik fietsen leren op de oude omafiets van mijn moeder. U kent ze wel; kromme sjtang, hoog stuur, lage zit. Alleen was ik ongeveer 80 centimeter kleiner dan mijn moeder. Ik moest het stuur vast pakken in een soort Easy Rider positie, op de pedalen gaan staan en dan kreeg ik een ferme duw. ‘Nu fietsen”, werd achter me geroepen, en met mijn wenkbrauwen tegen de stuurpen probeerde ik maar wat. Vervolgens viel ik met een zwiep keihard op het lemen trottoir. Bij de volgende pogingen hield mijn rennende vader de fiets recht bij de bagagedrager. Het heeft weken geduurd voor er enig schot in deze situatie kwam. Die zwieperfiets was veel te groot, dat mag duidelijk zijn. Maar de ‘Boomers’, hebben haast allemaal op die manier het fietsen onder de bloedende knieën gekregen.
Vooral de Z en de Alpha generatie hadden het gemakkelijker. Naast hun wieg stond al gelijk een driewieler en met elke groeistuip kwam er een iets grotere fiets op maat bij. Zo leerden zij vlot rechtuit fietsen. Pa liet dus al snel de bagagedrager los. Juist daar zit het gevaar. Kinderen kunnen fietsen maar zijn een gevaar op de weg! Veilig Verkeer Nederland begint het ook in te zien. Jaarlijks doet groep zeven of acht, theoretisch verkeersexamen, meestal in mei volgt de praktijk. Wekenlang zijn ze op school bezig met de theorie. Uiteindelijk moeten ze 25 vragen beantwoorden en vanaf 16 correcte antwoorden is de nieuwe verkeersdeelnemer geslaagd. 9 fouten zijn dus toegestaan. Alleen… in het echte verkeer kun je je geen enkele fout veroorloven want die kan dodelijk zijn. Het is niet voor niks dat een gemeente overal spandoeken hangt als het praktijk gedeelte wordt afgenomen. De kinderen zijn gewoon niet klaar om de weg op te gaan. Het ene kind lijdt aan grenzeloze zelfoverschatting, het andere kind heeft een brein dat totaal anders bedraad is.  Ze fietsen door het verkeer en beschouwen het als een vanzelfsprekendheid terwijl ik het de titel LEVENSGEVAARLIJK geef. Nieuw is het fenomeen richting aangeven. Moet dat? Ja dat moet! Van de tien fietsers geven er 8 totaal geen richting aan. Een andere groep die links af wil slaan, steekt heel even de arm naar links, onmiddellijk gevolgd door een ruk naar links, zonder om te kijken, waardoor menig automobilist een hartverzakking krijgt en vol in de remmen moet. En dit is nog maar een klein voorbeeld. Want over de verlichtingsdiscipline gedurende de donkere periode kan ik ook een boek schrijven. Zo ook over het constant telefoneren tijdens het fietsen. Mij verwondert het niet dat er regelmatig jonge verkeersslachtoffers vallen.
De gemeente waar ik woon wil het verkeer veiliger maken. Hoe de ambtenaar achter zijn verstofte houten bureautje dit gaan aanpakken benieuwt me zeer. Graag een tip van mijn kant: Geef de verkeersles op school de hoogste prioriteit, inclusief beelden van gevaarlijke situatie die ontstaan door vreselijk stomme fouten. En betrek de ouders erbij die aanhoudend het verkeerde voorbeeld geven door onder andere meerdere keren per dag de complete omgeving van een basisschool te blokkeren om hun eigen blonde krullenbol tot haast op het schoolplein te vervoeren en daarbij alle regels negeren. De beleidsmaker zal toch echt een andere mindset moeten genereren. Pas dan gaan we levens redden. NONDEDJUU !!!