10 nov PLUVIOFIEL 1827

Telkens zijn er drie types mensen voor driekwart jaar in mineur terwijl afwisselend een vierde type de vlag uithangt en geniet. In volgorde zijn het de Primaverafiel, gevolgd door de Heliofiel, de Pluviofiel en tenslotte de Chionofiel. Wat dat allemaal voor fielen zijn ?
Laat ik beginnen met de maand november te koppelen aan een ‘fiel’.
Mensen die van regen houden (herfst) zijn pluviofielen. Een pluviofiel geniet van de geur het geluid de sfeer en het gevoel dat het natuurverschijnsel regen én vallende bladeren oproept. Daartegenover krijgen andere fielen juist depressies van dit zonloos weer in herfst en winter. Mij mag je scharen onder de regendansers. Ik hoef er niet door maar vind het ooo zo gezellig in huis. Buiten klettert het op de daken binnen de openhaard aan, wijntje in de hand, en sfeervol muziekje erbij. Of samen eten met vrienden in je eigen omgeving. Genieten. Vanzelfsprekend kan ik ook genieten van de zomer hoewel dan Godsgeloeiende spelbrekers ruim aanwezig zijn: het weer, de wespen, muggen, de dampen van de buren, gillende kinderen in de omgeving, veel te harde muziek in een andere tuin, plotseling toenemende wind of afnemende temperatuur. Of de vervelende uitwerking van alcohol bij een genieter die vol in de hete zonnestralen zit.
In mijn optiek moet de winter rustig en wit zijn. In de praktijk is het waterig koud, gevaarlijk glad en wil je auto niet meer starten. Dus dat jaargetijden levert alleen maar problemen en gezeik op zoals meestal niet de begeerde WITTE Kerst. Blij dat ik pluviofiel ben!
Tja de Lente, het is een jaargetijde waarvan menig fiel weer hoop krijgt op perfect weer en zon, terwijl dat slechts in uitzonderlijke gevallen wordt ingewilligd. Zonder verder in discussie te gaan roep ik mijn voorkeur; pluviofiel uit, tot het beste alternatief.
Voor mij de opbloeiperiode in een tijdsperk dat andere verschrompelen. Eindelijk kille temperaturen en regen, kleurrijke paddenstoelen en volle blader tapijten. Prachtige kleuren aan de bomen na maanden van dat eentonige volle groen. Terwijl 75% moppert over het klote weer trek ik mijn fancykleurig huispak aan, draai een vinyl LP van Pablo Conte en zet de haard in vuur en vlam. Elke code geel, of buienradarwaarschuwing tovert een brede smile in mijn getekende smoel. Spontaan ontspruiten gelukshormonen aan mijn brein. Een van mijn beste vrienden vertrekt na het instellen van de wintertijd steevast voor een doos anti depressivo naar de apotheek. Als goeie vriend loop ik fluitend met de zwartgallige vriend mee. Ik zou het weer willen knuffelen omdat de hemel een persoonlijke serenade voor mij regent. Heerlijk. November is mijn topmaand, de geur van natte aarde, de natuurlijk in haar kleurrijkste tooi, paddenstoelen vol onverklaarbare gevaarlijke tovervariaties. Eén stevige plensbui en mijn feestje kan beginnen. Ik sta te popelen.  NONDEDJUU!!!