05 jul ERGERNIS   1809

Ondertussen vertrekken de vakantiegangers massaal en blijft nog een wagonlading arbeiders over om het land staande te houden. Mocht Poetin als een Napoleon straks met zijn leger aan de grens staan dan kan hij vanuit Aken in luttele uren doorstomen tot Den Haag aan zee.
Wat mij wel opvalt is dat de arbeiders die achter zijn gebleven zorgen dat het fileniveau op peil blijft doordat zij rigoureus aan de wegen werken. Ik kom Godmiljaar mijn eigen gehucht niet meer uit en kan via de autowegen ook mijn favoriete terrassen niet bereiken. Dat had ik me anders voorgesteld in deze periode van het jaar en windt me op. Toch kom ik ontelbare andere frustrerende ergernissen tegen in mijn dagelijkse verplaatsing van A naar B. Een paar wil ik best bij u onder de aandacht brengen:
Wegblokkades die worden bestierd door incompetente of zeer luie verkeersregelaars die nog te moe zijn om een hand in de lucht te steken. Iets wat ze in hun één-ochtend opleiding toch wel aangeleerd kregen. Dat hier geen spookrijders op elkaar zijn gebotst mag een mirakel heten. Verkeersdeelnemers van fietsers tot automobilisten die in de schemer, zelfs in het donker, zonder licht rijden. Fietsers trekken bij voorkeur ook nog eens modieus zwart aan; zie je ze helemaal niet meer. De vuilnisophaaldienst stopt voor mijn neus en gaat precies in het midden staan. Ze laten me er niet langs terwijl ik een afspraak heb en de tijd weg tikt. Ouders die de bassischool omsingelen om hun kroost te brengen en weer op te halen. Ze parkeren als een dronken aap, zien perken en grasvelden aan als een parkeerplaats en trekken zich totaal niets aan van medeweggebruikers. Matrixborden van Rijkswaterstaat die oplichten en je verplichten om 50 of 70 te gaan rijden terwijl niemand weet waarom. En er ook nooit achter komt ook, want enkele honderden meters verder mag je weer gewoon 100.
Jeugdige bestuurders, liggend in de auto, getooid met een baseballpet, die zonder te remmen in hoge snelheid door het verkeer manoeuvreren en aantonen dat hun rechtervoet erg zwaar is. De jeugdige weekenddoden die elke maandag in de krant staan vind ik gewoon logisch. Wat te denken van pakketbezorgers die overal parkeren om zo weinig mogelijk stappen te hoeven zetten. Dat medeweggebruikers moeten wachten deert hen niet. Boeren die precies in de spits met hun 16-km tractor over een drukke weg naar huis rijden zonder af en toe een parkeerhaven in slaan. Hij denkt enkel aan zijn koeien. In toenemende mate verbaas ik mij op elk kruispunt, zijweg en zeker rotonde, over het feit dat haast niemand meer richting aan geeft.
Of links afslaand verkeer dat gewoon door de binnenbocht rijdt. A-sociaal parkeren in een parkeervlak irriteert me giga. Het telefoongebruik in het verkeer kost meer dan 400 euro aan boete en toch zie je het overal gebeuren. Zelfs in het beroepsvrachtverkeer en haast elke fietser heeft standaard het mobieltje in de hand! Wat te denken van verkeerslichten die slechts zijn afgestemd. Ze laten je stoppen op een leeg kruispunt en binnen 1 seconde mag je weer optrekken… Snapt jij het nog? Ikke niet hoor! Het grijze haar breekt er spontaan van door de verf heen. En geen handhaver die er op toe ziet.  Vandaar dat ik me de hele dag door sufvloek op het stomende asfalt. NONDEDJUU!!