12 mei VET SMELTEN    1801

De zon staat hoog aan de hemel, de temperaturen overstijgen de 20 graden, de vooruitzichten zijn veel belovend. Over een paar weken gaat de zomer van start. Heerlijk. Toch loop ik nog niet in  lente achtige kleding rond. De reden hiervoor is het feit dat ik mijn sixpack alsnog moet bevrijden van het wintervet. Ja hoor ik heb een fabelachtige strakke buik met dito spieren alleen je ziet er niks van. Dus er is werk aan de winkel en dat moet serieus aangepakt. Zeker niet zoals vorige week, toen vertoefde ik op een veganistisch buurtfeestje waar de BBQ louter verbrandde groenten produceerde. Groenten die zwart worden voorgeschoteld zitten vol Polyclyclische Aromatische Koolwaterstoffen,  PAC’s genaamd en zijn dus kankerverwekkend. Dan sla ik dat gezond rondje genereus over. Ook de Moktails en Radlers, konden me niet gelukkig maken. Smachtend naar bruinfruit en iets met alcohol, zat ik in het rond te kijken. Al dat nep gedoe voor de bühne is aan mij niet besteed. Water met veel ijs en een prikker met wortel was het enige dat op deze linkse milieubeschermende rakkersbijeenkomst, langs mijn huig gleed. We stonden wat amicaal te lanterfanten terwijl Woodstockmuziek de ether in werd geslingerd. Het volume stond ver open. “Zo horen we de gevalletjes eerwraak en een eventuele besnijdenis niet in de omgeving”, grapte iemand over deze heel serieuze onderwerpen. Hij werd gelijk tot de orde geroepen door een paar geitenwollensokken types, die voor de gelegenheid blootvoets zweverig waren. Dit was zo’n beetje de botsende sfeer op dit pollengrasveld waar vanwege het milieu nooit wordt gemaaid. Het moge duidelijk zijn dat ik de sluiting van dit hemels fancy wijkfeest niet heb meegemaakt. Ook de volgende editie zal het zonder mij moeten doen.  Met een ongelooflijk sterke smoes lichtte ik na anderhalf uur de hielen en beende naar drie straten verder én totaal buiten gezichtsveld, naar een patatkraam waar geen groenten worden gecremeerd. Ik koos voor een berenhap, satékroket en patatje oorlog, extra large. ‘Eindelijk het echte leven’, dacht ik terwijl al deze snacks smakelijk vermalen werden en wegspoelde met een glas Westmalle dubbel. Op grote afstand hoorde ik Neil Young ‘Old man’, spelen. Ik genoot van het ware leven.
Helaas moet vanaf morgen gewerkt worden aan mijn olifantenhuid. De wintervacht gaat absoluut plaatsmaken voor een strak lijf, zichtbare spieren en een afgemeten gewicht. Wie mooi wil zijn moet pijn lijden vertelde me ooit een gayman die op hakken door de Boschstraat in Maastricht liep. Vandaag heb ik gezond ingekocht voor het maken van een vetafdrijvende soep. Straks krijgen we groentesoep vol met alles wat maar ten strijde trekt tegen het spek. S ’morgens magere yoghurt, de hele dag zwarte koffie of water, hard gekookte eieren is ook een optie en voor de lunch en het avondeten staat enkel deze soep op het menu. En dat tenminste vijf dagen lang. Dan moet er al vijf kilo’s vet zijn geloosd. Dat is geen kattenpis hoor want ik wil 15 kg afnemen. Wel vrees ik dat ooit de hel op me wacht want de vloeken van smart zullen niet van de lucht zijn. Te beginnen bij de start van deze pittige opdracht: …. Komt ie: … NONDEDJUU!!!