02 dec HIATEN IN OPVOEDING    1778

Door een opdracht ben ik dit najaar veel meer onderweg dan voorheen. Voor zessen sta ik al te scheren en half zeven neem ik achter het stuur plaats van een transportvoertuig. Elke dag verbaas ik me weer over zaken die onbetwist absurd zijn in het donkere december verkeer. Vrachtauto’s die beladen in hoge vaart richting een rotonde rijden en daar alle voorrang opeisen om te voldoen aan de eisen en tijden van hun oppervervoerder. Geen wonder dat er zoveel doden vallen. Personenauto’s die vele kilometers voor me rijden geven niet één keer richting aan en het schermlicht van hun telefoon verraadt dat ze geconcentreerd in de weer zijn om aan hun mobieleverslaving te voldoen. Helaas slaapt op dit on-christelijk tijdstip ome agent nog. Hij zou in één ochtend zijn salaris vier keer kunnen terugverdienen. Het toppunt van ergernis voor mij als automobilist vormen de scholieren. Zij fietsen in grote aantallen, totaal in zwart gekleed zónder enige fietsverlichting. En rijden daarbij brutaal door het verkeer zonder oplettendheid te tonen. Ze zijn met alles bezig behalve met hun veiligheid. Richting aangeven? Nog nooit van gehoord! Snapt zo’n studentje niet dat een automobilist een fietser zonder (goede) verlichting, gemis aan reflecterende banden, gekleed in donker outfit, zonder richting aan te geven en constant ook alle andere verkeersregels aan de laars lappend, iedereen en vooral zichzelf in gevaar brengt?
En wat te denken van de ouders van deze maffe spookfietsers. Pa en ma vertroetelen hun kroost tot in het waanzinnige. Dat begint al in de wieg en wordt alsmaar heviger. Wanneer een kind van drie een keer niet zijn zin krijgt breekt het een half winkelcentrum af. Gillend en schreeuwend werpt het zich op de grond en schopt en gilt als een wilde naar de ouders. Deze scéne lost zich op als de vloerkrijser zijn of haar zin krijgt. Op elke vraag wordt positief gereageerd door de verwenzieke ouders. De poeten krijgen alles wat hun hartje begeert, ze kunnen daarbij niet met tegenslagen omgaan. Én ze denken dat ze de wijsheid in pacht hebben. Lezers, eerlijk, we schapen een generatie die het in de toekomst, als ze tenminste niet worden platgereden in het verkeer, nog behoorlijke tegenslagen te verwerken krijgen. Weet waar dit eindigt; bij de psycholoog, op een donkere slaapkamer, in de wolken door drugs, zelfs aan een touw. Terugdenkend aan hun verkeersgedrag wil ik nog harder zijn. In een rolstoel, verzorgingshuis of crematorium kunnen ze belanden.  Ja het is hard om dit te horen maar gebruik je verstand of rij eens een ochtend met mij mee. Dan ben je volledig overtuigd.
Mijn waardevolle tip voor het heerlijke avondje; koop eens zinvolle veiligheidsspullen voor de fiets of E-bike, in plaats van de 24^ste Legodoos of modieuze sneakers van boven de 500 euro. Weet dat anders het moment van bloemen leggen op een kist nabij is. NONDEDJUU!!!