26 aug ONDER DE KURK  1764

Gerstenat, wijnen, cognac, whisky, mixdrankjes, het kon mij allemaal niet bekoren. Vooral het eerste glaasje van elk, was afschuwelijk en bracht me na een subtiele rilling naar ongeremd schokken van mijn hele lijf. Alsof Richter mij zelf door elkaar wilde schudden. Bah. Allengs de jaren vorderden en de smaakpapillen alle toetsen hadden doorstaan verliet ik mijn geliefde drankjes Coca Cola en 7-up. Een beetje alcohol bleek hemels. Enfin een beetje werd wat meer en traag werd ik een kenner van bier en wijn. Tegenwoordig is mijn ruime kelder gevuld met speciaal biertjes waaronder vele soorten Trappisten. De donkere Westmalle dubbel geniet mijn voorkeur. Bij wijn ben ik nog breder georiënteerd afhankelijk van seizoen temperatuur en het weer, maak ik een keuze. IJskoude rosé in de zomer op een terras is zó lekker. En in de donkere koude dagen rond Kerst zijn de zeer dieprode zware Bordeaux zeer te pruimen. De witte wijn kan bij het juiste diner ook hemels zijn. Persoonlijk geniet ik het meest van wijn als ik over mijn glas kan loeren naar kakkers die ‘de grote jongen’ of ‘sjieke madam’ proberen uit te hangen. En stuk voor stuk vallen ze bij mij door de mand. Wel een horloge van 40.000 euro om de pols maar een wijnglas kunnen ze niet vasthouden. Nog één keer dan: een wijnglas houd je bij het steeltje vast en vul je tot de ronding. Nee de ware kakker -man en vrouw- klemt zijn grijpgrage tengels rond het overvolle glas en laat zoveel vettige vingerafdrukken na dat je de wijn nog amper ziet. Te onsmakelijk voor woorden. Ze nivelleren tot ongemanierde wijnslurpers. Let er eens op en je zult aan deze vloek terugdenken. Deze aanslag op de wijncultuur zie je bij de sjieke tuinfeesten maar ook in de sterrenrestaurants. Echt te gênant voor woorden. Vaak; hoe rijker de zuiper hoe ambetanter hun gedrag. Een ander mooi toneelspel opgevoerd door de rijkere kakker is het proeven van de wijn. De ober opent een fles, toont langdurig het etiket terwijl de ‘deskundige’ tester een slokje van het geestverruimende en gefermenteerde druivensap langs zijn kieuwen giet. In 99% van de gevallen keurt hij de wijn overtuigende goed zelfs als het bocht is, of de kurk zelfs tot op drie meter ruikt. Hun kennis komt niet verder dan de kleur en het percentage alcohol dat het etiket prijsgeeft. Voor de leken-bühne scoren ze daarmee hoog terwijl hun gedrag gewoon onverbloemde domheid is…

Bier zorgt voor een niet te verhullen bierbuik; wijn voor vetrolletjes. Immers de suiker in de wijn wordt door het lijf omarmd om er in de vorm van vet, een verbrandingsvoorraad mee aan te leggen. Feitelijk hoort bij een alcoholische versnapering een uurtje dagelijkse fitness ter verbranding van de prettige inname.

Ooit had ik een gesprek met Ilja Gort een multi talent die meerdere functies aan elkaar koppelt. Schrijver, wijnboer, presentator, componist en in het verleden drummer bij de Haagse band After Tea. Blijkbaar heeft Ilja genen die hem slank houden ondanks zijn zittend bestaan verbonden aan het drinken van wijn. Ilja herken je uit duizenden; altijd gehuld in spijkerbroek, hemd,  gilet, zakdoek in de vottetesj en alpinopetje. Kenmerkend zijn ook zijn baard en warme stem. Ook hij weet hoe kakkers wijn drinken, en lacht erom. Zij spelen fantoom liefde voor de wijn,  bedacht ik ooit. Ilja geniet van zijn bestaan, blijft gewoon down earth en haalt alles uit het leven. De wijnteelt beheerst hij tot in de finesse, en toch heeft hij zijn chateau overgedragen aan zoon Klaas. Ilja staat lyrisch in het leven en eert vooral het beste eindproduct: de wijn. Het meest door hem uitgesproken woord in diverse talen is:  PROOS, SANTÉ, CHEERS, SALUTE,  A VOTRE SANTÉ, A SUÁREZ SAÚDE. Daarbij tilt hij het wijnglas tot ver boven zijn hoofd.

Ik voel jaloezie opkomen. NONDEDJUU!!!