DE LEGE EMMER    1759

Op de middelbare school eind sixties, op het hoogtepunt van de flower power hippietijd, kregen we een nieuwe muziekleraar. Wij 16 jaar, hij amper 25, klein met Beatle kapsel en de ambitie om zijn gezag goed te laten gelden in een puberklas. Nou… niet bij ons. De eerste week begon hij ons een Frans chanson te leren dat we tweestemmig moesten zingen. We bromden wat en hadden de grootste lol, de zangdwerg was duidelijk geagiteerd omdat hij niet begreep wat we deden en zongen. Wij begonnen ons opstandige gedrag leuk te vinden. De sol-sleutel haakte af en kondigde aan zijn privé-vinyl mee te nemen. Dat kon ons goed bevallen, de verwachtingen waren hooggespannen. Wat zou het worden? Led Zeppelin of Queen, misschien wel Black Sabbath! Viel dat ff tegen, hij arriveerde met een veelbelovend koffertje met monika-hoes waar zijn verzameling in zat: Vivaldi, Bach, Haydn, Brahms. Als net afgestudeerde aan de pedagogische academie moet je beseffen dat je hiermee onder pubers geen hoge ogen scoort. Steeds meer kreeg onze klas het allure en aanzien van de Britse komedieserie PLEASE SIR! Waarin Erick Duffy, Peter Craven, Dennis Dunstable en Sharon Eversleigh de rol van opstandige leerlingen speelden. Wij noemden onze notenkraker vanaf dat moment Mister Hedges, naar de leraar in de Please Sir-serie. Hij deed alles fout hetgeen ons weer motiveerde tot steeds zwaardere tegenmaatregelen.

Niet alleen wij schakelden hoger, hij voelde zijn macht wegvloeien en moest herordenen. Op zekere dag vond hij het nodig mij ouderwets straf te geven. Een opstel schrijven van tenminste 2 A-viertjes; onderwerp ‘ de lege emmer’. Hij keek er triomfantelijk bij. Ik lachte. Immers een van mijn ontluikende talenten was dat ik makkelijk schreef.

Er ging een week overheen en in de agenda kwam de volgende muziekles aan. Als een stierenvechter; hoofd in de nek, kleine vinnige stapjes en quasi overtuigend, schreed hij binnen. Plaatste zijn pickup op het lessenaar en het platenkoffer er naast. Met een onderdrukte grijns keek hij rond en vond mijn ogen. Hij haalde zijn schouders op, zijn armen draaiden open en vroeg vragend: ‘En waar is het opstel?’  “Ik dacht dat u het nooit zou vragen”, zei ik onverslaanbaar. Van de grond greep ik mijn pukkel, zocht overdreven in de diepte tussen een paar boeken en graaide er een aan elkaar geniet bundeltje papier van 14 pagina’s getypte tekst uit. “Ik heb mijn best gedaan en nu wil ik ook dat u het helemaal voorleest”. Zijn grijns verdween, zeker toen mijn wens door de meute werd bekrachtigd. 

Het verhaal ging over een zielige man met bewijsdrang. Alleen wist hij niet hoe hij zich moest manifesteren om respect te krijgen. In plaats van vrienden te maken kreeg hij bij elke onhandige poging meer vijanden. Het manneke werd gehaat tot op het bot. Anderen maakten steeds meer vrienden door water bij de wijn te doen en aardig te zijn voor de medemens. Nee hij zocht een oplossing in hautain gedrag. Totaal ontredderd omdat hij geen enkele vriend meer over had wilde hij een einde aan zijn leven maken. Depressief kocht hij een heel grote emmer, vulde die met water en wilde zich geknield verdrinken. Alles stond klaar… maar hij durfde niet. Hij dronk zich moed in. Toen hij volledig bezat vol verdriet klaar was voor het eeuwige leven, bleek de emmer te lekken en leeg te zijn gelopen. Hij stortte volledig in. Gelukkig kwam hij er sterker uit. Door totale verandering van zijn attitude bouwde hij snel een nieuwe vriendenkring op die hem respectvol behandelden. Zijn levenslust kwam tot ontplooiing, en de lekkende emmer kreeg een prominente plek in huis.

Met betraande ogen legde Hedges na de laatste regel, vol schaamte het verhaal op zijn desk. Het kwartje was gevallen. Vanaf dat moment transformeerde hij tot een hedendaagse, zeer gewaardeerde succesvolle leerkracht die totale ruimte kreeg van alle leerlingen.

Decennia later kwam ik hem tegen op een reünie. Hij pakte me vast en zei dat destijds het onmogelijk was gebeurd met hem. Wat heb ik toen een noodzakelijke levensles gehad, zei hij met de stevige vloek: NONDEDJUU!!!

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.