17 jun CONTACTARM 1754

Een jaar of 25 was ik; mijn baas verstrekte de opdracht om twee geheime documenten naar de Kanselarij der Nederlandse Orden te faxen. “Faxen”, vroeg ik alsof mijn oren een verkeerde registratie hadden gemaakt. Toch had de hamer het hoefijzer goed geraakt en ik moest daadwerkelijk faxen. Wat een fax überhaupt was? Ik had geen notie. En waar ik dan moest ‘faxen’ en waarmee, idem dito. Welnu de uitkomst bracht het centraal postkantoor in de naast gelegen grote stad. Daar was een speciale postbeambte die het tegen betaling voor me zou regelen. Met een gesloten map onder de arm toog ik er naar toe en na betaling liep de betreffende man met mij naar een aparte ruimte waar in een hoek een vierkant apparaat stond. De man draaide een nummer, legde de documenten in het fax-apparaat. Die werden vrijwel onmiddellijk opgeslubd. Daarna vulden heel vreemde geluiden de ruimte. Wow, het leek wel een tijdmachine die conform science fiction fantasieën mensen door de tijd transporteert. De semi-ambtenaar meldde plots dat de stukken in Den Haag waren en overhandigde me een vel papier met de bezorgbevestiging. Geweldig wat een futurisme viel me vandaag ten deel. Hoe is het mogelijk dat de documenten door dat kleine kabeltje worden geperst?
De tijd stond niet stil en de technische ontwikkelingen vlogen ons om de oren. De fax verdween snel, e-mail nam het over. De vaste telefoontoestellen werden rechts ingehaald door mobieltjes die vlot uitgroeiden tot handige computer/fototoestel/multi communicator. Fantastisch. We waren 24/7 bereikbaar voor iedereen en alles, wat wil je nog meer? Vroeg ik me af. Anno 2024 is het zwaar hommeles met de communicatie. Kent u nog een bedrijf dat telefonisch bereikbaar is? Ze worden zeldzaam. De multinationals geven alleen de optie om met een debiele robot te chatten en dat stuk verroest ijzer kan maar op drie vragen adequaat antwoorden. Meestal geef ik het op na een paar minuten, en juist dat is wat de bedrijfsleiding wil; bellers frustreren zodat ze niemand meer lastig vallen. Onlangs werd ik aangereden door een oud vrouwtje. Het rechter portier zag eruit als een accordeon zonder knopjes. De vrouw zelf overigens ook, maar dat was voor het ongeval al. Na uitwisseling van de benodigde paperassen wilde ik haar verzekeraar aansprakelijk stellen. Daar ben ik een hele middag mee bezig geweest want daar was deze verzekeraar niet op ingesteld. Te belachelijk voor woorden. Hoe kan ik hen bereiken? Totale idioterie.  Net zo maf als de verplichting om een afspraak te maken alvorens ik bij het Gemeentehuis terecht kan. Waarom? Omdat het aantal vrije dagen te hoog is opgelopen? Omdat het aantal vergaderingen te pan uit rijst? Omdat inwoners van een gemeente te mondig zijn? Omdat de gemeente niet meer weet dat ze voor de inwoners werken én door de inwoners betaald worden? Ik snap het niet maar dit land is inmiddels sjnoef rot geworden. Mag ik na deze waardevolle conclusie even vloeken? Oef, dat lucht heerlijk op maar zet geen zoden aan de dijk:  NONDEDJUU !!!