03 jun OVER DE GRENS 1752

Hebt u dat nou ook? Ik moet er steeds aan denken als de zomer aanbreekt; Rijden we in ons vehikel half Europa door en arriveren totaal kapot op de plek van bestemming. Daar parkeren we de vierwieler in de eerste straat en lopen smachtend naar het plaatselijke terras om een groot bier te bestellen. We verwachten Frans, Spaans, Portugees, Italiaans of voor mijn part Grieks, en vaak hoor ik plots een of andere haakmiep tegen haar man, geschoeid met sjandalen en witte sokken tot halverwege de kuit, zeggen ‘had jij het licht uitgedaan in de badkamer lieverd’. Alsof een epifanie plaatsvindt of een Viking mij met een eiken roeispaan voor de kop slaat. Vreselijk: Hollanders! Waarom word ik zo gestraft? Hierdoor loopt mijn jaarlijks en zuurverdiende uitstapje een deuk op. ‘Zwijg’, zeg ik tegen de meute die gezin heet, want als ze door hebben dat wij ook uit Pays Bas komen lullen ze ons de oren van de kop met de meeste stompzinnige onzin zoals ‘O we horen het al..Brabanders’. Zeker deze gasten. Dan kots ik al botjes hoor.

Op een markt horen we een Griek tegen een groepje met Hollandse kenmerken, in onvervalst Nederlands zeggen “kijken, kijken, niet kopen”. Daarmee legt hij een van de gedragskenmerken van den Hollander bloot. Bah. Daar wil ik niet bijhoren. Op een of andere manier ben ik als Limburger allergisch voor iedereen die van buiten de provincie komt. Met hun vreselijk en onnatuurlijk harde ‘g’. Onlangs nog werd wetenschappelijk aangetoond dat de zachte ‘g’ correct is en de harde geforceerde articulatie de KRAMP-G is, een gemaakt aftreksel dus. Heb je al eens een Hollander een glas bier zien drinken? Ze nippen van zuinigheid alsof ze een peperdure cocktail naar binnen druppelen. Blijkbaar heb ik een antenne voor schepsels met hetzelfde paspoort. Hun manier van acteren in het buitenland ontmaskerd hun afkomst. Ook hun uiterlijk, gedrag en actieve zuinigheid verraden veel. Kruist een Hollander mijn pad in het buitenland krijg ik stand to pede drang om gelijk te ontsnappen aan dit gevaar.

Duitsers herken je in gezinsvorm aan de gezette buik van de man, en de constant wauwelende en organiserende vrouw die het gezinshoofd wil blijven plezieren. Als ze al langere tijd bij elkaar zijn zwijgt zij doordacht en heeft Grossmaul het heft volledig in handen. Belgen ken je aan hun onvoorspelbaar rijgedrag en een enigszins dommige blik en nonchalant gedrag. Engelsen zijn vooral rumoerig en meestal onder invloed. Ze menen dat de wereld van hun is en bezetten alle kroegen. Fransen, Spanjaarden en Italianen, spreken globaal genomen enkel hun moedertaal. Om gek van te worden anno 2024. Thuis dubben wij nog of we al die ergernissen willen ondergaan. Gewoon doorwerken in een bijna leeg kantoor is ook fan-tas-tisch. Nondedjuu !!!