08 apr STATIEGELDBLAZEN 1744

De bijkeuken heeft er sinds een jaar een scheidingsbak bij speciaal voor blikjes en flesjes. Mijn God wat is die bak snel vol. Toch produceren wij met ons kleine gezin geen grote hoeveelheden. Maandelijks breng ik alle blik en (plastic) flesjes naar de supermarkt. En daar gebeurt iets dat me mateloos stoort en me veel tijd kost. De inzamelmachine-laser die de fles en blik op de transportband ‘leest’ is zo scherp afgesteld dat bij de minste beschadiging de inzameling stopt. Het veroorzakende retourproduct wordt geweigerd en door de machine uitgespuwd. Een pure pesterij want zo loop je je betaalde statiegeld mis.
Voor me stond een bejaard echtpaar die er niets van snapten, het blikje opieuw aanboden en nog eens en nog een keer en vervolgens ten einde raad het gedeukte exemplaar weggooiden in een gewiekst opgestelde container die ernaast staat. Weg statiegeld. Die oude besjes worden dus genaaid waar ze bij stonden. Ik verdenk de supermarkt dat na sluitingstijd de geweigerde blikken en flesjes worden ontdeukt en alsnog in de machine belanden zodat er extra omzet ontstaat. Het zou zo maar kunnen. Mocht dat zo zijn dan mag men zich heel diep schamen. Het is te belachelijk voor woorden. Op de radio vertelde een onderzoeker dat het inzamelen niet verloopt zoals het hoort omdat slechts 68% van het materiaal retour komt. Ja logisch; 32% aan statiegeld loopt tegen drempels aan!
Het demissionaire kabinet eist daarom direct maatregelen door het inleveren te versimpelen. Inmiddels heb ik de lokale bejaarden verteld hoe ze het moeten doen: blazen! Dat is de remedie bij uitstek. Een iets gedeukt blikje dat niet wordt ingeslikt door de machine; zet je lippen erop alsof je op een trompet toetert, en geef een flinke stoot lucht. De deuken vliegen eruit en zelfs de meest scherp afgestelde retourautomaat slikt vervolgens de ontdeukte blik alsnog. Uiteraard geldt dit ook voor de plastic flesjes. Blazen en de kassa rinkelt. Toch blijft deze oplossing bij de meest ouderen achter, omdat ze tegen nieuwe problemen aanlopen. Bij de eerste bejaarde die ik deze truc leerde vloog gelijk het kunstgebit tot voorbij de groente afdeling. En een mevrouw op leeftijd fluisterde in mijn oor dat ze in haar broek had gepiest bij zoveel druk. Tja het kan verkeren, zelfs een forse scheet bij de statiegeldblazers is een veelvoorkomend euvel. De recyclingbedrijven zullen wel schrikken dat wij in onze woonplaats zo de retouremballage nieuw leven inblazen. Het gaat hen geld kosten. Het grijze legioen vindt het blazen voor statiegeld retournering een hele kluif. Een dame vond het blazen maar niks en sleepte de beschadigde exemplaren weer mee naar huis. ‘voor de kleinkinderen’, zei ze vrolijk en voldaan. Ze vergat door dit eureka-moment om haar bonnetje uit de automaat te trekken. De schade was een fikse aanslag op haar tochal gedeukte AOW-tje. NONDEDJUU!!!