MEMORIES       1733

Bij toeval vond ik mijn 50 jaar oude dagboeken in de vorm van een stapel dikke schriften terug en maakte van vreugde een sprongetje in de richting van de toch al gehavende ozonlaag. Ik had ze als verloren beschouwd en trof ze aan in een verstofte verhuisdoos, diep verstopt in een zolderhoekje. Nieuwsgierig en blij begon ik de bladeren. De inhoud van de aan het papier toevertrouwde gedachtenissen gingen veel dieper dan in mijn geheugen stond. Tijdens het lezen ontwaakten duidelijk weer de beelden van het leven van destijds. Teksten, foto’s, kaartjes en briefjes kietelden mijn hersens en geheugendoosjes die heel lang gesloten waren openden zich verrassend. Wat een ervaring en wat mooi om te lezen wat me in de vorige eeuw bezig hield, hoe sommige mensen een rol speelden in mijn leven, en hoe ze ook weer verdwenen. Mijn standpunten anno 1975 waren eenzijdig, wel standvastig kan ik melden. Alles kwam weer boven, zelfs bepaalde gevoelens. Het mooiste is dat ik na het lezen van een maand-periode gewoon kon inhaken en wist het tijdsbeeld weer tot in detail. Mijn conclusie is dat er onder mijn haardos een enorme en brede voorraad aan anekdotes is gearchiveerd, die diep is weggestopt maar tot leven gewekt kan worden door verdwenen gewaande dagboeken. Via het lezen heb ik de memoires weer geactualiseerd in mijn geheugen. Wat ben ik blij dat de schriften bewaard zijn gebleven en niet ten prooi vielen aan vernietiging, opruimwoede, water en vuur en de tand des tijds. . en ook uit de klauwen zijn gebleven van ruwe verhuizers. Ze verkeerden gelukkig nog in redelijke conditie en vormen nu voor mij heilige relikwieën. Wat een zeldzaam mooie ervaring was deze vondst. De inhoud is pure non-fictie en een weergave van mijn reilen en zeilen gedurende mijn eigen jeugd. Herinneringen die echt gebeurd zijn, herinneringen en ervaring die het fundament vormden in mijn wording tot mens en karakter. Mijn hoogte- en dieptepunten, mijn avonturen en al mijn primeurs. Ook de soms kinderlijke oplossingen of jeugdige aanpak van een probleem die mijn pad doorkruisten. Waar zijn sommige van mijn jeugdvrienden gebleven, die prominent in de boeken staan?

Door simpel een pagina om te slaan of verderop de zoeken naar een ‘zonnige dag’ in een ‘donkere’  periode overwin je nu eenvoudig de desillusie of het duivels dilemma van destijds.

Wel vervelend dat ik een ochtend later badend in het zweet wakker werd met een obstakel van wel dertig jaren geleden. Blijkbaar was ik zo met mijn geschriften bezig dat ik er over ging dromen en terugkeerde in mijn jeugd. Twee keer met de ogen knippen en de tijdmachine die geheugen heet is gereset en nu sta ik weer in het heden. Gelukkig. Alhoewel. De hedendaagse wereld volgt totaal ander dilemma’s die gelukkig NOG ver van ons af zijn. We moeten wel een batterijradio, zaklantaarn en liters water op voorraad hebben, aldus de demissionaire regering 2024 in een verborgen waarschuwing. Dit is weer stof voor een nieuw dagboek. Daarin wordt mijn adagium:

Hoe donkerder het om me heen wordt des te meer blijf ik naar het licht kruipen.

Graag eindig ik deze keer met een extra stevige opbeurende vloek:  NONDEDJUU !!!

 

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.