KOUD HÈ 1732

De kou stuitert door het land, remedie: laagje op laagje aankleden, dikke sjaal, ijsmuts, gewatteerde laarzen, gebreide onderbroek, dikke sokken, handschoenen, kniebeschermers en vooral bewegen. Ruiten krabben vind ik haast denigrerend zeker als ik op een vriesochtend vroeg op pad moet. Ik vloog vanmorgen mijn buitenactiviteiten aan als een Siberië expeditie en nam na het vensterkrabben rillend plaats in de auto. Handschoenen die ik in 1978 als troost had gekregen na de verloren finale tegen en in Argentinië, trok ik aan. Wat denk je; mijn koekenblik wilde niet starten, accu naar de Filistijnen. Was ik daarvoor om vijf uur opgestaan? Na vijf koppen koffie en drie uren wachten -ik had de krant al helemaal uit – verscheen de corpulente PECHHULP monteur in een rode tuinbroek/overall en donker blauw T.Shirt! Onze temperatuur op Moskou-waarden en mijnheer repareert in T-shirt. De scaramouche van de ANWB zullen we maar stellen. Ach ja laat hem maar vernikkelen dacht ik en een half uurtje later kon ik met een nieuwe accu alsnog het witte landschap in. Even overwoog ik om een tweede sjaal rond de zelfgebreide jeukmuts van mijn in 1968 overleden oma te doen. Maar het bleek na een kwartier blazen best behaaglijk in de auto. De wegen waren smetteloos wit, dat komt vaker voor als de strooiwagen is geweest om weer een paar ton zout in het milieu te storten. Nu mag alles blijkbaar.

In de tuinen om me heen, zijn planten ingepakt in bubbeltjes plastic, dekens, speciale hoezen, en balen stro en bladeren rond de wortels. Mochten de Russen doorstoten en morgen op de stoep staan dan zijn we in elk geval voorbereid qua kou. Echter met geleasede tanks moeten we na drie dagen alsnog met stenen gaan gooien want dan is de munitie op. Wij zijn in Nederland beter voorbereid op de winter, dan op een inval door een vijandige natie.
Terug naar de tegenwoordigheid; een telefoontje vanuit mijn voertuig naar het thuisfront: “Ik kom op tijd naar huis, gooi de spliterwten maar in het water neem ik de worst mee. O ja, leg mijn glijijzers alvast klaar en kijk eens of de ‘tocht der tochten’ doorgaat”. Thuis klinkt geen enthousiasme voor mijn ideeën.

In Utrecht ging verleden week de vakantiebeurs van start en overal kom ik nog steeds van die stoere gasten in een T-shirt met korte mouwen tegen. Waarschijnlijk in de verkeerde klerenkast gekeken vanmorgen, die mafkezen. Wat is dit voor een rare trend? Zijn dit van die curieuze kwibussen die de zomer missen? Of willen ze hun vetlaag tonen? Mij lijkt dat ze gewoon afstevenen op een fikse longontsteking. De sneeuwval neemt in alle hevigheid toe. ’t Zal wel weer een code geel worden in al het wit. Straks lekker met snert en worst voor de open haard. Dat is pas genieten aan het eind van deze bluemonday. NONDEDJUU !!!

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.