TOP2000       1729

De klanken uit de lagere regionen van de Top2000 wekten me vanmorgen op bijzondere muzikale wijze. The Steve Miller Band met ‘Fly Like An Eagle’. Gelijk was ik in de juiste stemming en sprong al vrij vroeg, zingend uit mijn bed. Ik waande me weer 18 jaar, alleen mijn lijf bleek dit getal niet te volgen. Het schoot gelijk in mijn rug en nu zit ik hier kaarsrecht met een forse dosis paracetamol, aan het Kerstontbijt. Op de achtergrond het nummer ‘Memories’ van Within Temptation. Nog in het trage ochtendgloren kreeg ik zin in een glas, stevige rode wijn. ‘Tommy’, van the Who, ‘Black Dog’, Led Zeppelin, ‘Cocaïne’ Eric Clapton. Dit alles opgedist met wijn, kerstbrood en oo zoveel spijzen met te veel calorieën, bezorgden me een ontspannen Kerstochtend waardoor zelfs de pijn in de rug een stapje terug deed. Gelukkig. Althans gelukkig in onze huiskamer waar het allemaal nog redelijk goed gaat. Dat is niet overal in Europa en andere plekken op deze aardkloot. Aan het front te Oekraïne sneuvelen elke dag 1000 Russische militairen. Aan Oekraïense zijde zal het niet veel minder zijn. De aanstichter van al dit verdriet aldaar is niemand minder dan mafkees Poetin, die zelf warm en plezierig in zijn rijkdom leeft. Alles wat hij nodig heeft om zijn luxe leventje te leiden heeft hij. Zelf is hij als de dood voor de dood, terwijl hij jongemannen van amper twintig jaar als kanonnenvoer naar het strijdperk stuurt. Zijn hele bevolking houdt hij dom door slechts gecensureerde boodschappen uit te sturen waardoor zij een vertekend beeld krijgen van de werkelijkheid. De verkiezingen, voorjaar 2024 ziet hij met vertrouwen tegemoet, want elke tegenstander verdwijnt achter de tralies of nog verstrekkender. Hoe lang blijft deze tiran nog aan het roer? vraag ik me af. Dat slechts een paar mensen op deze aarde zoveel invloed hebben op de mensheid. ‘More than this’, Roxy Music schudt me weer in de werkelijkheid. En ‘Love her madly’, van The Doors doet me een extra glas rode wijn inschenken. Kerst en de Top2000 zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden sinds het deze eeuw van start ging. De muziek verbindt ons weer bij de Kerstboom. Geen herdertjes die bij nacht in het veld lagen, maar teksten van bands all over the world. Soms is het verhelderend om die songs eens goed te beluisteren. ‘Rivers of Babylon’, Boney M schalt uit de speakers en de derde gang van ons Kerstmenu wordt geserveerd door het eigen zonnetje in huis. Kerst anno 2023 is geen rozengeur en maneschijn meer, met de angstaanjagende realiteit om ons heen. “Cold as Ice’, van Foreigner doet me rillen. Nog een weekje en 2024 start traditioneel met enorm geknal. Ik zelf kruip in een hoekje naast de openhaard met een glas stevige Italiaanse wijn. In gedachten vrees ik het Nieuwe Jaar. Nondedjuu!!!

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.