EXTERN ETEN      1723  

Buiten de deur eten is gezellig. Je hoeft niks te doen, je wordt bediend, krijgt een bord voor je neus geschoven en het enige wat rest is de kaken bewegen. Daar kan ik wel van genieten. Ondanks dat er fors geklaagd wordt over de prijzen, mensen in armoede leven en de winter voor de deur staat, is het in de zaken met een goede reputatie, erg druk. Ook in de vreetschuren als Mc Donalds, KFC en meer van dat, kun je over de knagende acné-kopjes in de leeftijd tot 25, lopen.
Voor een goed glas huiswijn wordt in een horecagelegenheid grif zes euro neergeteld. En ook broodjes van ruim 10 euro vinden in rap tempo een hongerige maag. De menukaart puilt uit in de hoogste graat van fantasienamen waardoor je na bestudering absoluut niet weet wat je bestelt. Gelukkig is het veelal gemaakt voor de gemiddelde bek. Over bekjes gesproken. Heb je al eens gekeken hoe snacks en patat in een fastfood restaurant door bezoekers worden vermalen voordat ze via de overwerkte slokdarm in de vergrote maag verdwijnen? Ongelooflijk. De jeugd eet niet, die prakken enorme hoeveelheden naar binnen en starten het verkorte vreetproces. Bij deze manier van verorberen kun je geen lucht krijgen, alles zit vol. Hamburgers van formaat 3 pakjes boter op elkaar gestapeld, probeert men in één keer tegen de amandels aan te schuiven. De getrainde kaken zijn lenig en omcirkelen hoge torens. En dan kauwen alsof het leven er vanaf hangt. De ogen puilen erbij uit, het gezicht wordt uit zijn fatsoen getrokken en de kaken haast ontwricht. Smaakpapillen hebben hierbij geen functie. Bij de eerste hap die naar de slokdarm gaat zie je de adamsappel naar buiten drukken. Tussendoor wordt vaak een poging ondernomen om te converseren zonder tong. Die zit nogal omstrengeld rond een hamburger. Soms wil ik al naar een AED-machine grijpen…  Het is niet om aan te zien. Gezond lijkt me deze niet te aanschouwen vreetmethode niet.
Terug naar het gerenommeerde restaurant. Bij melige pianomuziek proeft men daar de liflafjes die met veel bombarie in de vorm van uitvoerige uitleg worden gepresenteerd op glimmende schalen. Niemand die kan herhalen wat de ober vertelde, terwijl hij met zijn rechter pink vlak boven het bord uitleg geeft. De keukenbrigade zie je vaak zwijgzaam om de deurstijl gluren en via de doorgeef plek observeren, verbaasd dat telkens alles weer wordt opgegeten. Zij weten wat we krijgen en of een broodje al op de grond is gevallen.
Uiteten blijkt een perfecte ijsbreker in bijvoorbeeld een ontspruitende liefde of de afsluiting van een zakelijke deal. Het is dan wel zaak dat je dit waardeert en dat je je manieren ontvouwt. Het is een spel dat gespeeld wordt. Wijn proeven, het bestek correct benutten, je tafelmanieren gebruiken, en vooral rust pakken. Mij lijkt de huidige generatie patatmalers absoluut nog niet rijp voor het hogere genre. Nondedjuu!!!

 

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.