KAKKERS 1714

Vervaarlijk gorgelde hij zuinig met een slok wijn en produceerde een oergeluid dat ik niet helemaal kon thuisbrengen. Normaliter wordt zo’n proefslokje uitgespuugd, maar deze in een jacquet gestoken drinker zei bij elk glaasje, zoals Harry Mens dat ook onwetend tegen een zwaar betalende gast zegt: ‘mooi wijntje’. Daarbij keek hij als in een blue mind verkerend, en slikte het snel door. De gorgelende gast die ik op een kakfeestje in het midden van het land tegenkwam probeerde zijn imago op te vijzelen. In feite brak hij zijn status fors af, zeker bij mij. Zijn vrouw zat heerlijk verankerd in haar eigen vet-ophoping en straalde de rust uit van een Boeddhabeeld. Op afstand van haar gorgelmonster slokte de zweefteef met twee handen Prosecco’s naar binnen en onderhield nutteloze en inhoudsloze gesprekken met haar omgeving. Ik was er die avond gedwongen bij omdat ik geen verstek kon laten gaan. Thuis voelen deed ik me er niet tussen al dit opgeblazen gepeupel. Terwijl buiten de armoede toeslaat zitten zij hier hun zogenaamde magnum opus olijk te etaleren, of wat hun trots ook moge zijn. Mij past dat maffe gedrag totaal niet en om bij een groepje te gaan staan waar twee personen wat domme kreten naar elkaar spelen en de rest van de meute wat met open mond staat te lachen. Dat is aan mij niet besteed. Als ik iets te melden heb doe ik dat in mijn vriendenkring waar ze oprecht reageren. Zonder opgeblazen poespas of bravoure.
Een kakfeest analyseren doet mij enorm genieten. Je ziet precies welke personen onderdanig lachen naar hen die hij denkt nodig te hebben. De belangrijkste persoon heeft dat zelden in de gaten en zie je onnozel genieten op de lachende respons van de gesprekspartners. Hij tankt als het ware kracht uit de omgeving niet in de gaten hebbende dat de ander met voorbedachte rade is aangesloten. Mij viel wel op dat de mensen met de hoogste status slechts zelden hun handen wassen als ze het toilet verlaten. Gatverdamme. Je zou haast genoodzaakt zijn om na elke handdruk zelf je voorpootjes te gaan wassen als dit edele volk in de zaal is.
Tokkiaans gorgelen om indruk te maken en daarbij een positieve reactie krijgen van een op macht en financiële middelen azende lachbek is een mooi voorbeeld van de werkelijk niveaus. In mijn kringen zou de gorgelaar gewoon worden buiten gesmeten of gesommeerd zich normaal te gedragen. In hogere sferen niet dus. Vandaar dat dit buiten mijn wereld valt en ik me opgelaten voel. Toch mocht ik in mijn arbeidsverleden bivakkeren in bovengemiddelde functie. So what? Ik werkte hard en probeerde al die poeha te omzeilen. Mijn ouders hebben me opgevoed met duidelijkheid en respect en daar kwamen bruine ellenbogen, witte voetjes en andere huichelpraktijken niet in voor. Gelukkig maar. Ik ben ze zeer dankbaar. NONDEDJUU!!!

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.