ZWART REIZEN   1712

De laatste jaren erger ik me dood aan de NS. Mijn vrouw en ik zijn fervente treinreizigers en bezoeken met regelmaat steden, evenementen, concerten, festivals, vrienden etc. Omdat de tweede klas ons niet de rust bracht die we zochten kozen we voor een abonnement eerste klas. Een rib uit ons lijf, maar dan heb je ook wat. Zou je denken. Al snel ontdekten we dat de 1e Klas coupé voortdurend bezet wordt door reizigers met een 2e Klas kaartje en (buitenlandse) zwartrijders. Er zijn enkele redenen dat dit gebeurt. Ten eerste weten de mensen niet dat ze in de verkeerde coupé zitten, dat ene lullige stickertje met een 1 er op gedrukt, verstopt in een hoekje, is niet al te duidelijk. Verder heb je mensen die een andere taal spreken, vaak exact weten waar ze gaan zitten maar de grote onschuld spelen. (Toevallig spreekt een medereiziger van ons behoorlijk over de grens en hoort de conversaties). Tenslotte heb je passagiers die overlopen uit een te drukke 2e klas coupé. Alles kan want niemand controleert. Waarom moeten wij een duur kaartje kopen als er toch niet wordt gecheckt? Soms moeten wij door al dat gedoe de hele reis in de 1e klas staan. We vroegen het een conducteur en zijn antwoord was duidelijk: ‘Ik wil vanavond met al mijn tanden in de mond, naast mijn vrouw op de bank zitten’. Het ging zover dat we hoorden dat er groepen illegale reizigers zijn die hun handschoenen prepareren met stukjes glas en metaal en gelijk meppen als ze worden aangesproken. ‘Zou jij met de wetenschap dat onze reizigers behoorlijk agressief zijn, controleren?’, was de tegenvraag. We kunnen stellen dat de NS hier een volstrekt verkeerd beleid voert. Dus wij hebben overwogen om ook te gaan rebelleren in de trein. Dat is pas makkelijk geld verdienen. We zaten nog in het wik-en-weeg stadium toen de NS plots tot actie overging. Er verschenen vier conducteurs, twee voor de kelder van de trein en twee voor de zolderetage. Ver kwamen ze niet, hun bonnenboekje was vol. Een schreef en de tweede bleef op korte afstand streng kijken en toonde duidelijk zijn communicatieapparatuur waarmee hij versterking kon vragen. Ongelooflijk hoeveel zwartrijders er om ons heen zaten. Bovenop de prijs voor een treinkaartje kwam een boete van 50 euro. Dat is best stevig. Uiteraard werd gevloekt en gescholden, zelfs gedreigd. In no time stond er spoorwegpolitie ter bescherming bij de conducteurs.
Op de terugweg zagen we geen conducteur maar een grote forse getrainde NS politieman. Hij had allerlei wapens om zijn lijf hangen, opgerolde mouwen, armen als Schwarzenegger en een no nonsens blik. Bij het betreden van de eerste klas, stroomde deze plots leeg. Een veel betekende glimlach nam ik rond zijn mond waar. Hij kreeg een vette knipoog van mij nadat ik het woord ‘eindelijk’ had uitgesproken. Waarom moest het vele jaren duren voor de NS haar tanden liet zien? NONDEDJUU!!!

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.