01 jul EGO’S VAN DE GRASMAT  1756

Dinsdagavond om 18 uur speelt Oranje tegen Roemenië. Bij de gedachten aan deze wedstrijd verheug ik me het meest op de magnifieke beelden van het legioen dat straks weer als een mallote-mega-massa, zingend en van links naar rechts huppend door de straten van München naar het Allianz Arena stadion trekt. Dan geniet ik en het tovert een natuurlijke glimlach om mijn mond waardoor de getergde hoeken plots weer de lucht in buigen. Geweldig. De essentie waar het allemaal omdraait in dit perspectief is natuurlijk het team dat de grasmat betreedt. Van hen verwachten we met exclusief voetbal een daverend resultaat. Na winst, gelijkspel en verlies in de eerste drie wedstrijden zijn we met de hakken over de sloot in de knock-out fase terecht gekomen en staat Roemenië tegenover ons. Hoewel het zou moeten kunnen heb ik er geen fiducie in. Onze overbetaalde oranje vertegenwoordigers zijn met teveel andere (geld)zaken bezig. Een groepje zit volgens mij elke dag bij de kapper, eentje draagt een witte haarband rond zijn gekleurde huid om persoonlijke aandacht te trekken. Een van de gasten ziet een rap-carrière wel zitten (Koeman zegt er niks van; de slappeling). Er zijn spelers die denken aan een grote klapper middels een transfer. Anderen kijken elke dag uit naar de komst van hun kinderen en ega. Kortom, de bijzaken van dit Nederlands elftal zijn groter dan de hoofdbelangen an sich. Genoeg elementen dus om te twijfelen aan succes en zeker aan het vooruitzicht dat we een spetterende voetbalavond krijgen. Tot nu toe ben ik zwaar teleurgesteld in Oranje. Onze aanvoerder verschijnt na elke wedstrijd plichtsmatig voor de camera’s. Bij mij wekt hij de indruk dat hij in een fauteuil, zittend achter het doel de wedstrijd heeft bekeken; zijn haar zit onberispelijk, geen zweet of modder in zijn gezicht. Onvermoeid orakelt hij de ingestudeerde mediatrainings zinnetjes. Ook in de wedstrijd maakt hij op mij slechts summier indruk. Even als Depay, die zingt als een van de weinigen het Wilhelmus niet mee. Dat toont al zijn desinteresse in het belang van de gehele Nederlandse natie. Dumfries, Aké en Verbruggen verdienen wel mijn respect net als de wachtende reserves. Al mijn hoop gaat uit naar Brobbey en de Ligt. Stel die vechters op en onze kans stijgt met 50%. Nu nog kijken naar de inzichten van trainer Ronald Koeman, want ook daar vind ik het behoorlijk haperen. Zijn lieveling Depay staat altijd op, net als van Dijk, de Vrij en Gakpo. Dit basisgezelschap kan zich alles veroorloven, ze weten immers dat Koeman hen zal verdedigen. Helaas liggen hier de inzichten van Koeman en die van mij ver uit elkaar. En voor Depay, met zijn morbide witte haarband die puur dient als reclameobject, zou ik helemaal geen plaats reserveren. Hij geeft de bal aldoor aan de verkeerde kleur. Hij dissoneert compleet in dit team en trekt onze winstkansen omlaag. Dus ego’s  op de bank, en met gedreven elan aan de bak met serieuze voetballers die met hard werken hun doel willen behalen. Een opgelegde kans als deze om de finale te bereiken krijgen we niet snel meer. Het kan een hete dinsdagavond worden.  NONDEDJUU !!!