27 mei GLASNOST 1751

Vandaag een heel serieuze vloek: Kent u Gorbatsjov nog? De man met de opvallende bloedvlek op zijn hoofd, in 1931 geboren in een Krakau dorpje en overleden in Moskou twee jaren geleden. Of hij uit een raam viel of een voedselvergiftiging opliep is mij onbekend. Feit is wel dat hij eerste secretaris-generaal van de Communistische Partij in de Sovjet-Unie was en president van Rusland in 1990 en 1991. Zijn hervorming leidden er toe dat er een einde kwam aan de zogenaamde Koude Oorlog. Voor dit laatste feitje kreeg hij zelfs de Nobelprijs voor de vrede. Hij en Bondskanselier Willy Brandt stonden aan de wieg van de sloop van de Berlijnse muur. Chapeau.
Die actie, aanvang negentigerjaren had meer gevolgen waar we nu grote dreigementen voor ondervinden.
De NAVO beloofde destijds dat haar organisatie absoluut niet in oostelijke richting zou gaan uitbreiden. Nadat Oost- en West-Duitsland herenigd waren gebeurde het tegenovergestelde van wat men beloofd had: in vijftien jaar tijd sloten 14 Warschaupact-landen zich aan bij de NAVO. Daaronder ook vier voormalige Sovjetrepublieken: Estland, Letland, Litouwen en Albanië. Rusland werd een open land van Glasnost en Perestrojka. Niet iedereen was het er mee eens. Er broedde iets en de communisten begonnen zich te roeren. Ze voelden zich bedrogen en dat werd meermaals uitgesproken. Zeker Poetin die zijn land wilde besturen en Rusland weer tot de machtigste landen in de wereld wilde upgraden (en hij wilde persoonlijk ook een zeer luxe leventje leiden). Het beleid van Gorbatsjov werd als een grove fout weggezet. Veel voormalige Oostbloklanden zagen de bui hangen en zochten bescherming bij het westen. Hierdoor werd het regiem in Moskou alsmaar kwader en dat zag de NAVO op tijd in. Daarom werd Oekraïne, dat ook graag wilde toetreden tot de verdragsorganisatie, door Amerika tegen gehouden. Het doel van deze blokkering was om Rusland niet nog meer tegen het hoofd te stoten. Poetin en zijn Rusland vrezen de NAVO. Terwijl de NAVO puur een verdedigende organisatie is, denkt zeker Vladimir dat het Westen verder wil gaan en het gemunt heeft op de Sovjetunie. Die vernederingen en dreigingen kan Poetin niet aan en wil ook niet meemaken dat Oekraïne alsnog lid wordt van de NAVO. Mede daarom is Oekraïne zo aantrekkelijk voor hem. Let op, ik schrijf ‘mede”, want dit buurland heeft naast toegang tot de zee nog veel meer voordelen. De Krim, die aan Oekraïne cadeau werd gedaan door Chroesjtsjov, de opvolger van tiran en massamoordenaar Stalin, is nu van belang omdat daar de hele Russische vloot van de Zwarte zee ligt. Rusland is helaas geen geciviliseerd land. Het lijkt alsof het land nog deels in de middeleeuwen leeft. Een mensenleven is niet van belang. Poetin stuurt zijn manschappen in grote getalen naar het front om alles te doden wat niet Russisch is. Zeer velen komen nooit terug want ze zijn slecht uitgerust en opgeleid. Ze dienen puur als kanonnenvlees. Tegenstanders van de leider worden om zeep geholpen. Hij zelf stikt van de angst en laat zich beschermen door zijn beste lieden. Hij kan het ons nog heel lastig gaan maken zeker nu hij constant dreigt met atoomwapens, nucleaire bommen en ook het gifgas niet in de kast laat liggen. Poetin is tot in de hoogste orde onbetrouwbaar. Dit alles overschouwend mogen we echt heel zwaar vloeken. Te beginnen met een tienvoudig : NONDEDJUU!!!