16 feb LIEFDEVOL CARNAVAL 1840

Terug van een verplichte kinderoptocht zat ik vanmorgen scheelkijkend aan tafel en las een carnavalskrant terwijl de laatste confectie uit mijn haar viel. Een full color krantje beetje flauwe grappen en humoristische gebeurtenissen van afgelopen seizoen. Het overmatige geel, groen en rood kan me helaas niet meer bekoren. Het voelde archaïsch. Als zoon van een echte carnavalist met een enorm organisatietalent val ik tegenwoordig uit de toon. In het verleden ging ik 7 dagen fanatiek op in de kolder die we vasteloavend noemen. Heerlijk vond ik het. Waar de oorzaak van mijn huidige afstand ligt krijg ik niet boven water. Mogelijk mis ik de vrije sfeer die in de seventies heerste.
Het toeval wil dat dit jaar Valentijnsdag tegen het carnavalsfeest aanschurkt. Dat kan ingewikkeld zijn, want ondanks alle ontkenningen gebeurt er met het carnavalsfeest nog wel eens wat zondigs dat conflicteert met deze speciale love-dag. Valentijn betekent voor mij liefde met een kassabon, romantiek volgens de kalender en verplicht gevoelens tonen. En als je er niet aan meedoet krijg je de eretitel pedante klootzak. Hoeveel partners zitten er aan een romantisch Valentijndiner die regelmatig een scheve schaats rijden? Ondanks het huidige woke-decennium denk ik; extravagant veel.
Kreeg je dit jaar geen Valentijnskaartje, geen bloemen of een openbaar Instagram-post, dan heb je persoonlijk gefaald. Of dat allemaal belangrijk is, want een paar duizend kilometer verderop staat oorlogsellende op de rol. En in Amerika regeert het prototype van een narcist aan de macht vermomd als oranje nar. Anders gezegd alleenheerschappij in zijn voordeel. Hij beslist, alleen wat hij vindt wordt uitgevoerd. Er vallen doden door zijn beleid. Diezelfde narcist vraagt, eist en verwacht dat hij de Nobelprijs van de vrede krijgt. Carnavalistiser kan niet! Ten Oosten van ons loopt een klein heerschap met de naam Poetin die lijdt aan hypochondrie en thanatologie. Elke dag jaagt hij 1000 van zijn soldaten de dood in. Hij zaait dood en verderf in Oekraïne en bedreigt heel Europa. Die gaat de geschiedenis in als het gemeenste beest dat ooit op deze aarde rondliep. Dan moet je van goede huizen komen. Van Vasteloavend heeft hij nog nooit gehoord.
En wij, wij vieren carnaval bijna als vanouds. Wanneer ik hoor dat de Hollanders van boven de grote rivieren alleen maar spreken over Brabant als het over carnaval gaat dan erger ik me dood. De fantasieloze in vooral blauwe kiel gehulde zuipschuiten uit Breda, Tilburg, Eindhoven en Den Bosch noem ik geen carnavalisten. En de Hollanders weten al helemaal niet waar ze over praten. In Maastricht arriveren treinladingen Hollanders om hier na een paar pils om zich heen te knijpen. Daar kijkt geen enkele Limburgse carnavalist naar uit. Vanmorgen klaagden de Spoorwegen dat na vervoer van pseudo carnavalisten uit Holland, alle treinen een dubbele schoonmaakploeg nodig had. Braaksel, confetti, lege dozen en blikken, zelfs slapende feestvierders werden aangetroffen. Het Spoor trok aan de noodrem. Kan de NS de intercity uit Amsterdam richting diepe zuiden, niet Brabant als eindbestemming plannen. Dat is ver genoeg voor die maffe Hollander die denken hier het beest te kunnen uithangen met hun ‘bloemetjesbehang’ en ‘paard in de gang’. Brabant lijkt me top voor die avonturiers uit het Westen. NONDEDJUU!!