09 dec DECEMBER RITUELEN 1831

Mijn favoriete maand is aangebroken, december. Heerlijk die regen tegen het beslagen raam en de waterkou, die ik niet hoef te trotseren. Lekker binnen met een glas rode Bordeaux genieten van een goed boek of feel good film. December. De enige maand waarin je zonder vragen twee oude mannen in je huis laat, en niemand die dat raar vindt. De eerste, Sint Nicolaas, komt met een paard over het dak—een verzekeringstechnische polisuitsluiting – en de tweede, de Kerstman- met een slee die volgens alle natuurwetten helemaal niet kán vliegen. Ach laat ze maar, de olijke kindervriend uithangen.
Sint was nog net niet uit het straatbeeld of de kerstspullen vlogen je om de oren. Het is alsof supermarkten een geheime knop hebben: 5 december, 23:59 uur – Start Operatie Kerstgedram.
En ja hoor: PING! Daar is Mariah Carey al. Nog voor de chocoladeletters zijn afgeprijsd, staat ze in het gangpad te krijsen dat ze jou met Kerstmis wil hebben. Of Chris Rea die elk jaar weer de weg kwijt is. Vergeet ook Dana Scallon niet, zij negeert de opwarming der aarde en voorspelt alweer een ijskoude Kerst.
Religie? Dat onderdeel is stilletjes achter de kerstboom verdwenen, ergens tussen het kunststof mos en de knipperende LED-lampjes. De kribbe wordt hier en daar nog wel neergezet, maar altijd op zo’n plek dat je zeker weet: dit is puur voor de vorm. Als het geloof niet meer kan concurreren met een opblaasbare kerstman van drie meter hoog die continu “HO HO HO” blaast, dan weet je dat de zaken scheef groeien. En laten we eerlijk zijn: december is allang niet meer voor vrede op aarde. December is voor overleven in de supermarkt. John Lennon mag dan stijlvol zingen over een wereld zonder oorlogen, maar die heeft duidelijk nooit meegemaakt hoe mensen elkaar te lijf gaan om de laatste rollade in het schap. Imagine, ja, stel je voor dat er een paar uren peace en vree heerst….
Maar goed, dat is december, de sfeervolle laatste maand van het jaar. De maand van totale onzin waar we massaal aan meedoen. En weet je wat? Ik vind het prachtig. Juist omdat het nergens op slaat. Juist omdat het gezellig is. Juist omdat het even mag en kan. Dus kom maar op met die massale lichtjes, die kneuterige liedjes, die overvolle winkels, prachtige Kerstpakketten en die irreële goodwill. We lachen erom, we mopperen erop en we doen er allemaal aan mee.
Jaarlijks maakt ons gezin een avonduitstapje naar een volkse buurt. De lichtvervuiling die we daar aantreffen is legendarisch. Het lijkt dat sommige bewoners zich helemaal te buiten zijn gegaan aan het kopen van de meest kleurige kitsche lichtkettingen, bomen, rendieren, sleeën en andere opblaas figuren. De hele tuin staat vol en woningen stralen overvloedig tot aan de nok. Wij rijden er langs en genieten vol verbazing en ingehouden lachstuipen van die uitbundigheid die alles overtreft; vooral een correcte smaak. Dit is stiekem genieten. Jammer dat december zo snel voorbij schiet, want daarna wacht de saaie, hoogtepuntloze, grijze en langdurige maand januari. Die vervloek ik als de neten. NONDEDJUU!!!